Amartya Sen

"Development can be seen as a process of expanding the real freedoms that people enjoy."

woord van de dag

neorehabilitationisme

De Slechte Seks Prijs

Laatste dag om te stemmen!!
Het is weer zover: De Slechte Seks Prijs wordt opnieuw uitgerijkt en deze keer - wonder boven wonder - zonder Murielle Scherre... De vijf allerslechtste seksscènes uit het Nederlandstalige literaire aanbod van 2007 hieronder:

Fragment 1
‘In mijn nachtelijke verbeeldingen was jij de tijger en ik de gazelle. Ik probeerde je te ontvluchten, maar je haalde mij met een paar sprongen in. Je brulde van de drang om mij volledig tot je te nemen, je kwijlde alvast en je bromde van opwinding toen ik in je handen viel. Hierna verpletterde je mij onder je lange armen en benen en scheurde het gewaad van mijn lijf. Ik hunkerde ernaar dat je vingers over mijn lichaam gingen, als lopende vuurtjes op een steppe tijdens de droge moesson - ontvlambaar als een lucifer. Ik hoopte dat je nagels mijn borst en buik open zouden snijden, zodat mijn longen meer ruimte zouden krijgen, anders zou ik ontploffen van hartstocht. Ik wilde dolgraag dat je lippen, tong en je liefdesdolk bij mij binnendrongen, mij van alles beroofden, mijn honger en dorst naar jou inbegrepen. Ik bad tot Boeddha dat jij mij zou vervoeren naar het zalige einde van de zoektocht naar jouw beminnelijkheid. Toen je uitgeput opzij rolde, kon ik mijn lotsbestemming tegemoet gaan, als een gouden feniks die opsteeg uit de as van alles verterende lusten, en die daarheen vloog waar alleen vrede en tevredenheid heersen.

(Lulu Wang, ‘Heldere maan’)

Fragment 2
Hij maakte zijn gulp open en. jezus! Zijn lul schoot naar buiten, sidderend als een springplank die zojuist door de olympisch kampioen schoonspringen is verlaten. Wat een ding! Veel groter dan ik had verwacht, en warm en kloppend. Het aftrekken zelf was zo gebeurd en Bruno vond het heerlijk. Hij steunde en kreunde als een gek en had niet eens door dat mijn vingers onder zijn zaad zaten. Ik heb alles maar zo’n beetje aan de stoel afgeveegd.

(Elsbeth Etty, ‘Maak jezelf maar klaar’)

Fragment 3
Hij deed zijn rits omlaag en haalde zijn penis zo vlot tevoorschijn, dat ze hem ervan verdacht geen onderbroek aan te hebben. Zijn geslacht was kort en breed, leek een vlezige salami. Hij hield zijn overhemd en broek aan, en alleen met zijn stijve priemende lid ontbloot, liet hij zich op haar zakken. Hij stootte toe, was zo driftig dat hij niet eens naar haar opening zocht. Ze hoopte dat hij niet zou klaarkomen voordat hij in haar zat, ze wilde hem voelen.
‘Nadia, o Nadia!’

‘Zou ze hem zeggen dat hij tegen haar volle blaas zat te porren?’

‘Ik kom! Hij riep het triomfantelijk. Ze ervoer een schok. Hij zat niet in haar, hoe kon hij dan al komen? En toen voelde ze het. Zijn korte pik zat tussen twee vetlagen en hij stootte en wroette erin alsof het haar vagina was.’

(Bart van Lierde, ‘160 kilo’)

Fragment 4
Je bent begin vijftig en je kunt wel vijfentachtig, negentig worden… Ik sloot mijn ogen. Ik wist niet of ik huiverde van genot of van angst. Of wakkerde de woede het genot aan? Ik zag haar voor me, Lydia over ruim dertig jaar: een naakt, verschrompeld, kromgegroeid vrouwtje met wijd uitstaand wit haar. Verdwaasd zat ze te masturberen. Er zat niemand achter haar, niemands benen omklemden de hare. Niemand kuste haar in haar hals. Niemand beet in haar gerimpelde oorlelletje. Haar oude borsten hingen, en niemand die ze in zijn handen nam, even optilde en vrolijk tegen elkaar drukte, lieve oude borstjes van me… Niemand hoorde haar kreunen. Ze was alleen. Ze kwam alleen klaar en ze zou alleen sterven.

(Vonne van der Meer, ‘Take 7′)

Fragment 5
Ik volgde hem de kleedkamer uit naar een donkere nis. Hij drukte zich tegen me aan en stak zijn tong in mijn mond. Meteen probeerde hij mijn gulp open te maken. Omdat ik werkelijk in de veronderstelling was geweest dat we gingen snuiven, duizelde het me. Deze jongen wond er geen doekjes om. Godverdomme zeg, wat was hij doortastend. Zo bot was ik nog nooit verleid. Dat, zijn natte zachte tong in mijn mond, zijn stijve pik tegen mijn heup en hand op mijn kruis maakten me in één klap maximaal opgewonden. Ik trok mijn hoofd terug om te hijgen. Hij boog zijn hoofd nog ietsje verder naar voren en ging door met zoenen. Mijn broek was inmiddels open en ik werd vaardig gevingerd. Ik voelde me alsof ik was getroffen door een meteoriet. Dit ging snel. Er waren nog geen twee minuten voorbij toen de Engelse jongen me daar midden in de gang van de catacomben van De Club penetreerde.

(Cindy Hoetmer, ‘Schop me!’)

Liquid Life

'We need lifelong education to give us choice. But we need it even more to salvage the condition that makes choice available and within our power.'

Zygmunt Bauman

!!

-Chanel spring 2008-

Edgar

De dagen van terreur, verschrikking, angstzweet, plunderingen en zelfs chemische wapens zijn ten einde. We kwamen, zagen en overwonnen!



Edgar, de huismuis, is niet meer...

- Keep Calm Ltd. -

A must see...

Atonement

Ik hou van films, maar slechts weinige films geven me dat tikkeltje meer... Ik zal dan ook nooit snel zeggen dat een film echt goed of slecht was daar mijn encyclopedie over de elementen van een goede film niet zo heel erg ver rijkt... Maar deze film was toch net iets anders, en ik durf zeggen dat het goed was en ja, zelfs waarom ;)

De kleren zijn grandioos, de stoffen, oh ja zelfs het badpak met bijhorende badmuts vond ik mooi! Ik werd zowaar fan van de jaren '30 -mode waar ik toch steeds een dubbel gevoel bij had- en wonder boven wonder: ik werd zelfs fan van Keira Knightley. Vraag me niet wat een goede actrice precies inhoudt, maar ik ben toch van oordeel dat dit er één is, én dat kan alleen maar positief nieuws zijn voor haar volgende film over Coco Chanel, die absoluut bezocht zal worden want: nog meer mooie kleren!!

Wie samen met een lid van het mannelijke geslacht naar films kijkt, weet het perfect: vrouwen houden zich tijdens de film vooral bezig met het verhaal, mannen zitten eerder in over de beelden, de compositie, de muziek. Maar bij deze film werd ik meegesleurd door de kunst van het technische deel van de film, en gewezen op de pracht van de beelden: perfect gekadreerde foto's die in elkaar vloeien...

En jawel, de mannelijke helft vond het verhaal zowaar oké ondanks het label 'drama'! Een romantische film? No worries :) deze film toont het verschil tussen romantisch dramatisch (niet te verwarren met dramatisch romantisch ;) ) en melig; en dan nog moet het 'romantische gedeelte' van de film volgens mij eerder gezien worden als de sfeer die de film meegeeft: de onbezonnen sfeer van de jaren 30 en de drama die de jaren 40 met zich meebrachten.

Het verhaal verveelt eigenlijk nooit, en er kwamen zowaar onverwachte wendingen in het verhaal naar boven!

Wanneer ik naar een film kijk heb ik namelijk de vervelende gewoonte de film te willen voorspellen -wel niet zo vervelend dat ik dit dan met iedereen deel- maar in deze film wist ik slechts één keer wat er komen zou, ik had dan ook -wonder boven wonder- nooit echt de behoefte een of andere voorspelling te doen!

And last but not least: it shows the power of perception... Wat wel een beetje een van mijn vele leuzes geworden is :)

Woord van de dag

"To mushroom"

Coffee

- Finlay Mackay - I must admit I sometimes have no clue where his ideas come from; and yes, some pictures are really smutty. But no one can deny that he makes photgraphy a devine art, his pictures are paintings where you can look at for hours and still discover something new. You ask yourself the question how he 's ever got the patience and precision to set down his exact thoughts on paper...

Ik wou - (wauw, wauw ...)

Ik wou
dat ik es niets zou willen
maar ach,
dat lukt me niet zo gauw
ik wou
dat ik es heel'maal zou verstillen
maar ach,
'niets willen' dat begint al met 'ik wou...'

Toon Hermans